മാതൃപഞ്ചകം
ശ്ലോകം – 1 ആസ്താം താവദിയം പ്രസൂതിസമയെ ദുര്വാരശൂലവ്യഥാ നൈരുച്യം തനുശോഷണം മലമയീ ശയ്യാ ച സാംവത്സരീ എകസ്യാപി ന ഗര്ഭഭാര ഭരണക്ലേശസ്യ യസ്യ ക്ഷമഃ ദാതും നിഷ്ക്രിതിമുന്നതോപി തനയ: തസ്വൈ ജനന്യൈ നമഃ പേറ്റുനോവിന്റെ തീയിൽ പുളഞ്ഞൊരു രാത്രിയിൽ, പല്ലുകൾ കടിച്ചമർത്തി നീ സഹിച്ച വേദനയോർമ്മയുണ്ടോ അമ്മേ? എന്നെ ചുമന്ന നാളിൽ രുചികൾ മാഞ്ഞുപോയോ? വയറിന്റെ ഭാരത്തിൽ നിന്റെ ദേഹം തളർന്നുപോയോ? ചൂടുള്ള പൂവിതളും ഭാരമായിരുന്നപ്പോൾ, എന്റെ ചെറുജീവനായി നീ നടന്നതെത്ര ദൂരം! ഉറക്കമില്ലാ രാത്രികൾ, ഉണർവില്ലാ പകലുകൾ, എന്റെ ഓരോ ചലനവും നിന്റെ ഹൃദയത്തിൻ താളമായിരുന്നു. ജനിച്ച നാൾ മുതൽ ഞാൻ കരഞ്ഞപ്പോൾ നീ ഉണർന്നു, ഞാൻ ചിരിച്ച നേരത്ത് നിന്റെ കണ്ണുകൾ പൂത്തു. എന്റെ മലിനതകൾ പോലും വെറുപ്പില്ലാതെ നീ ഏറ്റു, എന്റെ ചെറുവേദനകൾക്ക് നിന്റെ നെഞ്ചായിരുന്നു മരുന്ന്. ഞാൻ വീണിടത്തൊക്കെയും നീ കൈയായി നിന്നു, ഞാൻ പേടിച്ച നേരങ്ങളിലെല്ലാം നീ ധൈര്യമായി നിന്നു. എന്റെ വിശപ്പിൽ നീ നിന്റെ വിശപ്പു മറന്നു, എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കായി നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ മറന്നു. കാലം കടന്നുപോയി… ഞാൻ വളർന്നുവെന്നാലും, നിന്റെ മുന്നിൽ ഇന്നും ഞാനൊരു കുഞ്ഞു തന്നെയമ്മേ! നിന്നോട് ഞാ...
